Laatste week Turrialba C.R.

Alo,
Afgelopen weekend ben ik naar Puerta viejo geweest. Dit is een klein surfplaatsje aan de carribische kust. Na drie busritten kwam ik vrijdagavond aan en trof ik bij toeval meteen de personen die ik in puerta viejo zou treffen. Diezelfde avond nog zijn we het hostel niet meer uitgeweest en hebben we tot in de laatste uurtjes genoten. In het hostel waar we zaten (www.rockingjs.com) heerste wel zo`n relaxte sfeer zodat iedereen het er naar zijn zin had en je super veel nieuwe mensen leerde kennen. Het is moeilijk uit te leggen hoe het daar was dus voor diegene die geinstreseerd zijn hoe het er daar uitzag; kijk even naar de foto`s op de site.
De volgende dag hadden we fietsen gehuurd en zijn we eerst bij een surfwedstrijd gaan kijken. Vervolgens zijn we naar playa negra gegaan. Hier ben ik, ondanks de bewolking, flink verbrand.
Zondagavond kwam ik weer in Turrialba aan en had ik echt het idee dat ik thuis kwam van een vakantie. Weer even gezond eten en lekker, warme douche nemen en ik voelde me weer helemaal top. Dit was echt een superweekend!

Verder heb ik deze week nog gewoon les gehad, zijn we naar een Botanic garden geweest en ben ik me een beetje aan het klaar maken om van het weekend naar Panama te gaan.
Zaterdagochtend vertrek ik vanuit hier naar de hoofdstad, San Jose. Daar blijf ik een nachtje met een reisgenootje in een hostel hangen zodat ik de volgende ochtend de bus naar Panama kan pakken.
Dit schijnt nog een hele trip te zijn; zo moet je te voet de grens oversteken over een brug en moet ik ergens een uur met een watertaxi. Hoe dit alles het precies verloopt zal ik wel in mijn volgende berichtje beschrijven.
In bocas ga ik, net als hier, les volgen en daarnaast lijkt het me leuk om daar te leren golfsurfen. Verder zijn er rond het eiland waar ik verblijf allemaal andere kleine eilandjes die de moeite waard zijn om te bezoeken. Dit beloven dus mooie weekendtripjes te worden.

we ll keep in touch...

Jack Johnson fits the setting

De eerste lessen.

Ik begin me ondertussen al helemaal thuis te voelen hier. ’S Ochtends of ‘s middags neem ik af en toe de honden mee uit en tegen de tijd dat ik terug kom is hier leven door het hele huis. Ik zal eerst even uitleggen hoe het er aan toe gaat hier. Op het moment zijn er zowel studenten die hier, net als mij, op school slapen en zijn er studenten die in het centrum bij Host-families wonen. Vanaf 8 uur komt iedereen hierheen en zijn ook de leraren hier. Dan zijn er tussen de lessen door bijvoorbeeld kook en danslessen en worden er `s middags allerlei activiteiten georganiseerd. Paardrijden, canyoping, tours etc.

De komende maand heb ik iedere dag vier uur Spaanse les. Ik zit hierbij in de groep bij twee Amerikanen en een jongen uit London. Eerst krijgen we twee uur les in grammatica en de laatste twee uur moeten we gaan spreken. Echt een fijne manier om les te krijgen. Ik hoop dat ik de taal zo snel onder de knie kan krijgen. Wat helpt is dat vrijwel niemand in het stadje hier Engels spreekt. Dus je moet wel spaans gaan spreken. Dit is alleen een beetje tricky wanneer ik morgen op pad ga voor mijn vervolgvaccinatie voor hepatitis B. Laten we hopen dat ze me dan maat goed begrijpen en ik gewoon de goede inenting krijg. (dat gebeurt hier overigens gewoon bij een farmacie)

Nu even afgelopen vrijdag;
’s Ochtends begonnen we, net als iedere andere doordeweekse dag, met 4 uur les in ons vaste groepje. Dit was de laatste keer dat wij samen les hadden. De rest reist namelijk na het weekend door de naar de volgende stop. Toen we klaar waren met de les ben ik samen met 2 amerikanen naar een weeshuis in Turrialba geweest om vrijwilligerswerk te doen. Van hard werken was geen sprake maar het was toch erg dankbaar werk. We hebben voornamelijk met de kinderen gespeeld, een film gekeken en gevoetbald, maar tegen de tijd dat we weer weg moesten klampte ze zich aan ons vast omdat ze niet wilde dat we gingen. Dat is wel echt een zielig moment, want vrijwel altijd wanneer kinderen aan vrijwilligers gewent raken is het maar tijdelijk en moeten ze uiteindelijk weer afscheid nemen.
Toen we hiervan terugkwamen hebben we snel in de stad een kingsize pizza gedeeld want we moesten weer snel naar school; het was happy hour. Tijdens happy hour, wat overigens een aantal uur duurt, komen alle studenten en leerlingen bij elkaar en is er een soort van borrel met iedereen.
Toen iedereen aardig aangeschoten was als gevolg van het happy hour gingen we naar dansles; salsa. Dit was echter niet zo`n succes. Samen met Charlie, een Engelsman, verruilden wij als eerste de dansschool voor cocktailbar olé olé.
Een klein uurtje later had ook de rest besloten de salsales te verruilen voor olé olé. In de bar was een reggae/ reggeaton feest. ( ps. Kos, het lijkt hier wel iedere dag treetz)
Om ons te verrassen kwamen ook de docenten, en alle andere studenten naar olé olé en werd het supergezellig. ( zingent in de taxi terug) Was weer een superdag!

Vandaag weer zo`n superdag;
Ondertussen zit ik in een ander klasje met alleen maar Nederlanders omdat mn oude studiegenoten weer doorreizen. Na de lessen zijn wij met 7e onder begeleiding van een gids naar een grote waterval gegaan. (zie foto`s). Dit was een soort van tocht door de ’’jungle’’, een starbucks koffieplantage en een piepklein dorpje. Was super leuk! Vooral de droge humor van 2 belgen maakte het compleet!

Komend weekend;
Vrijdag vertrek ik voor het weekend naar de caribische kust om voor een paar dagen aan het strand te liggen. ( de boog kan immers niet altijd gespannen staan) Ik ontmoet daar een paar mensen die ik de afgelopen weken ontmoet heb en het is de bedoeling dat we daar samen aan het strand gaan liggen en dat we met zn allen zaterdagavond op stap gaan. Er komen daar toevallig 10 studenten aan die allemaal hier les hebben gehad. Dit allemaal in hetzelfde weekend, dus dat beloofd gezellig te worden. Het zou echt leuk zijn als het allemaal gaat lukken en we dan vanaf zaterdag weer compleet zijn.

Als ik terug ben maandag laat ik weer wat van me horen!

chiao

De eerste dagen

Buenos dias..

Na een gezellig afscheid vertrok ik `s ochtends al weer vroeg richting schiphol. Broodje, inchecken en dan maar afwachten naast wat voor iemand je de komende 10 uur gaat zitten. Ik had mazzel (en hij ook). Ik zat langs een gezellige Belg waardoor de vlucht niet zo lang leek te duren. In miami aangekomen moest ik, na een grondige fouilleringsactie en ondervraging, 15 en een half uur wachten op mijn volgende vlucht. Het was inmiddels donker en een slaapplek moest nog geregeld worden, maar toen zag ik op het vertrekbord dat er over een uur nog een vlucht naar Costa Rica ging en heb ik geprobeerd of ik daarbij mee mocht. Ik werd op een stand-by-lijst gezet en kreeg als laatste te horen of er nog een plekje over was. Ik had geluk, ik mocht mee en kwam rond 12 uur `s nachts aan in Costa Rica. Toen op zoek naar een hostel, en zo kon ik nog een nachtje slapen voordat ik werd opgehaald door iemand van de school.
Hier had han even een momentje van stress. Ik dacht dat ik mn creditcard onderweg verloren was. Twee natte plekken onder mn oksels later kwam ik er in Turrialba achter dat hij in mijn laptophoes zat. Kortom, een hoop stress om niks.
Hier op school heb ik (nu nog) een eigen kamer die ik vanaf volgende week met een Italiaan ga delen. Verder zitten hier op het moment mensen uit Nederland, Canada en Australië, en na het weekend komen er weer nieuwe mensen bij.
We wonen hier samen in een soort van landhuis, maar dan in de bergen. Er zijn hier katten, honden, paarden en twee toekans in een boom.
De lessen worden gegeven op een veranda met uitzicht op een nog altijd actieve vulkaan. Ze hebben me verteld dat het gelukkig niet veel verder dan een rookpluimpje zou komen.

Gisteren ben ik met twee Nederlandse meiden uit eten gegaan en gaven zij me een soort van rondleiding door het stadje. Op het eten zelf na was dit een hele geslaagde avond.
Net ben ik met een meisje dat vandaag is aangekomen naar het centrum geweest en hebben we boodschappen gedaan zodat we dadelijk kunnen gaan koken. Fruit en groente zijn hier erg goedkoop en lekker dus hoogstwaarschijnlijk zal ik de komende tijd erg gezond eten.

Han is niet echt de verhalenman dus ik hoop dat ik een beetje een indruk heb kunnen geven van mn ervaringen tot nog toe. Ik zal ook nog een paar foto`s plaatsen en laat snel weer wat van me horen.

Hasta luego